Construção Possessiva III

Os Sufixos da Construção Possessiva

Quando a última letra da palavra é consoante:

- ın, in, un, ün

Kiz + çanta ----> Kızın çantası

Menina/rapariga + carteira ----> A carteira da menina/rapariga

Ev + kapı ----> Evin kapısı

Casa + porta ----> A porta da casa

Okul + müdür ----> Okulun müdürü

Escola + director ----> O director da escola

Otobüs + şoför ----> Otobüsün şoförü

Autocarro + motorista ----> O motorista do autocarro

Construção Possessiva II

Os Sufixos da Construção Possessiva

Quando a última letra da palavra é consoante:

-a/ı---->-ım, -ın, -ı, -ımız, -ınız, -ları

Benim kız-ım
Senin kız-ın
Onun kiz-ı
Bizim kız-ımız
Sizin kız-ınız
Onların kız-ı (-ları)
(a minha filha, a tua filha...)

Obs.: Kız também significa rapariga

-e/i ----> -m, -n, -si, -imiz, -iniz, -leri

Benim iş-im
Senin iş-in
Onun iş-i
Bizim iş-imiz
Sizin iş-iniz
Onların iş-i (-leri)
(o meu trabalho, o teu trabalho...)

-o/u ----> -m, -n, -su, -muz, -nuz, -ları

Benim kol-um
Senin kol-un
Onun kol-u
Bizim kol-umuz
Sizin kol-unuz
Onların kol-u (-ları)
(o meu braço, o teu braço...)

Construção Possessiva I

Os Sufixos da Construção Possessiva

Quando a última letra da palavra é vogal:

-a/ı---->-m, -n, -sı, -mız, -nız, -ları

Benim araba-m

Senin araba-n

Onun araba-sı

Bizim araba-mız

Sizin araba-nız

Onların araba-sı (-ları)

(o meu carro, o teu carro...)

-e/i ----> -m, -n, -si, -imiz, -iniz, -leri

Benim anne-m

Senin anne-n

Onun anne-si

Bizim anne-miz

Sizin anne-niz

Onların anne-si (-leri)

(a minha mãe, a tua mãe...)

-o/u ----> -m, -n, -su, -muz, -nuz, -ları

Benim kuzu-m

Senin kuzu-n

Onun kuzu-su

Bizim kuzu-muz

Sizin kuzu-nuz

Onların kuzu-su (-ları)

(o meu cordeiro, o teu cordeiro...)

Obs.: Kuzum (1ª pessoa do singular) também é uma designação carinhosa informal de difícil tradução para o Português.

Pronomes Possessivos

Benim

Meu/Minha

Senin

Teu/Tua

Onun

Dele/Dela

Bizim

Nosso/Nossa

Sizin

Vosso/Vossa

Onların

Deles/Delas

Verbos - Passado Determinado Negativo Interrogativo

Almak

(Receber, comprar...)

Ben almadım mı?

Sen almadın mı?

O almadı mı?

Biz almadık mı?

Siz almadınız mı?

Onlar almadılar mı?

(Eu não comprei?, tu não compraste?...)

Sevmek

(Amar, gostar)

Ben sevmedim mi?

Sen sevmedin mi?

O sevmedi mi?

Biz sevmedik mi?

Siz sevmediniz mi?

Onlar sevmediler mi?

(Eu não amei?, tu não amaste?)

Verbos - Passado Determinado Positivo Interrogativo

Almak

(Receber, comprar...)

Ben aldım mı?

Sen aldın mı?

O aldı mı?

Biz aldık mı?

Siz aldınız mı?

Onlar aldılar mı?

(Eu comprei?, tu compraste?...)

Sevmek

(Amar, gostar)

Ben sevdim mi?

Sen sevdin mi?

O sevdi mi?

Biz sevdik mi?

Siz sevdiniz mi?

Onlar sevdiler mi?

(Eu gostei?, tu gostaste?...)

Verbos - Passado Determinado Negativo

Almak

(Receber, comprar)

Ben almadım

Sen almadın

O almadı

Biz almadık

Siz almadısınız

O almadılar

(Eu não comprei, tu não compraste...)

Sevmek

(Amar, gostar)

Ben sevmedim

Sen sevmedin

O sevmedi

Biz sevmedik

Siz sevmediniz

Onlar sevmediler

(Eu não gostei, tu não gostaste...)

Verbos - Passado Determinado Positivo

Passado Determinado

Utiliza-se quando se tem a certeza que uma acção foi realizada num determinado momento do passado.

Passado Determinado Positivo

Almak

(Receber, comprar...)

Ben aldım

Sen aldın

O aldı

Biz aldık

Siz aldınız

Onlar aldılar

(Eu comprei, tu compraste...)

Sevmek

(Gostar, amar)

Ben sevdim

Sen sevdin

O sevdi

Biz sevdik

Siz sevdiniz

Onlar sevdiler

(Eu gostei, tu gostaste...)

Verbos - Utilização do Presente Contínuo

Exemplos:

Sen çok güzel Türkçe konuşuyorsun.

Tu falas muito bem Turco.

Arkadaşım yarın Ankara'ya geliyor.

O (a) meu (minha) amigo (a) chega amanhã a Ancara.

Şu anda televizyonda güzel bir film izliyoruz.

Neste momento estamos a ver um filme muito bom na televisão.

Ben çay seviyorum, ama kahve sevmiyorum.

Eu gosto de chá, mas não gosto de café.

Türkçe çok zor! Ben hiç anlamıyorum.

O Turco é muito difícil! Eu não entendo nada.

Siz hangi şehirde yasıyorsunuz? Biz Ankara'da yaşıyoruz.

Em que cidade é que vocês vivem? Nós vivemos em Ancara.

O yemek pişiriyor mu? Hayır, pişirmiyor.

Ele (Ela) cozinha? Não, não cozinha.

Sen sinemaya gitmiyor musun? Evet, gitmiyorum / Hayır, gidiyorum

Tu não vais ao cinema? Sim, não vou / Não, vou.

Nota: No caso dos verbos como gitmek (ir), tatmak (provar), etmek (fazer), e todos os demais que apresentem um t antes da terminação mek ou mak, o t passa a d - gidiyorum, tadıyorum, ediyorum...

Verbos - Presente Contínuo Interrogativo Negativo

Yürümek (Andar)

Ben yürmüyor muyum?

Sen yürmüyor musun?

O yürmüyor mu?

Biz yürmüyor muyuz?

Siz yürmüyor musunuz?

Onlar yürmüyorlar mı?

(Eu não ando? / Tu não andas?...)

Sevmek (Amar/Gostar)

Ben sevmiyor muyum?

Sen sevmiyor musun?

O sevmiyor mu?

Biz sevmiyor muyuz?

Siz sevmiyor musunuz?

Onlar sevmiyorlar mı?

(Eu não amo? / Tu não amas?...)

Bakmak (Olhar)

Ben bakmıyor muyum?

Sen bakmıyor musun?

O bakmıyor mu?

Biz bakmıyor muyuz?

Siz bakmıyor musunuz?

Onlar bakmıyorlar mı?

Eu não olho? / Tu não olhas?...)

Konuşmak (Falar)

Ben konuşmuyor muyum?

Sen konuşmuyor musun?

O konuşmuyor mu?

Biz konuşmuyor muyuz?

Siz konuşmuyor musunuz?

Onlar konuşmuyorlar mı?

(Eu não falo? / Tu não falas?...)

Verbos - Presente Contínuo Interrogativo Positivo

Yürümek (Andar)

Ben yürüyor muyum?

Sen yürüyor musun?

O yürüyor mu?

Biz yürüyor muyuz?

Siz yürüyor musunuz?

Onlar yürüyorlar mı?

(Eu ando?/ Tu andas?...)

Sevmek (Amar/Gostar)

Ben seviyor muyum?

Sen seviyor musun?

O seviyor?

Biz seviyor mu?

Siz seviyor musunuz?

Onlar seviyorlar mı?

(Eu gosto?/ Tu gostas?...)

Bakmak (Olhar)

Ben bakıyor muyum?
Sen bakıyor musun?
O bakıyor mu?
Biz bakıyor muyuz?
Siz bakıyor musunuz?
Onlar bakıyorlar mı?

(Eu olho? / Tu olhas?...)

Konuşmak (Falar)

Ben konuşuyor muyum?

Sen konuşuyor musun?

O konuşuyor mu?

Biz konuşuyor muyuz?

Siz konuşuyor musunuz?

Onlar konuşuyorlar mı?

(Eu falo? / Tu falas?...)

Verbos - Presente Contínuo Negativo

Yürümek (Andar)

Ben yürmüyorum

Sen yürmüyorsun

O yürmüyor

Biz yürmüyoruz

Siz yürmüyorsunuz

Onlar yürmüyor(lar)

(Eu não estou a andar, Tu não estás a andar...)

Sevmek (Amar/Gostar)
Ben sevmiyorum
Sen sevmiyorsun
O sevmiyor
Biz sevmiyoruz
Siz sevmiyorsunuz
Onlar sevmiyor(lar)

(Eu não gosto, Tu não gostas...)

Bakmak (Olhar)

Ben bakmıyorum

Sen bakmıyorsun

O bakmıyor

Biz bakmıyoruz

Siz bakmıyorsunuz

Onlar bakmıyor(lar)

(Eu não olho, Tu não olhas...)

Konuşmak (Falar)

Ben konuşmuyorum

Sen konuşmuyorsun

O konuşmuyor

Biz konuşmuyoruz

Siz konuşmuyorsunuz

Onlar konuşmuyor(lar)

(Eu não falo, Tu não falas)

Verbos - Presente Contínuo

O sufixo do Presente Contínuo é Iyor - ıyor, iyor, uyor, üyor - de acordo com a regra da concordância das vogais:

a, ı ------> ı
e, i ------> i
o, u -----> u
ö, ü -----> ü

Exemplos: al-ıyor, gel-iyor, otur-uyor, gör-üyor

Se a raiz do verbo terminar em vogal, o sufixo passa a ser yor

Exemplos: oku-mak > oku-yor, uyu-mak > uyu-yor

Se a raiz do verbo terminar com as vogais a, e, estas desaparecem e transformam-se nas vogais ı, i, u, ü

Exemplos: anla-mak > anlıyor, dinle-mek > dinli-yor, özle-mek > özlü-yor > oyna-mak > oynu-yor, yaşa-mak > yaşı-yor, izle-mek > izli-yor, gözle-mek > gözlü-yor, bekle-mek > bekli-yor

Este tempo verbal é utilizado:

Para expressar o que se está a fazer no momento ou intemporalmente:

Estou a trabalhar agora --> Şimdi çalışıyorum

Estou a comer gelado --> Dondurma yiyorum

Eu gosto de café --> Ben kahve seviyorum

Para expressar o que se vai fazer num futuro próximo:

Eu logo à noite vou estudar --> Ben akşam ders çalışıyorum

Presente Contínuo Positivo

Yürümek (Andar)

Ben yürüyorum

Senyürüyorsun

O yürüyor

Biz yürüyoruz

Siz yürüyorsunuz

Onlar yürüyor(lar)

(Eu ando, Tu andas...)

Sevmek (Amar/Gostar)

Ben seviyorum

Sen seviyorsun

O seviyor

Biz seviyoruz

Siz seviyorsunuz

Onlar seviyor(lar)

(Eu gosto, Tu gostas...)

Bakmak (Olhar)

Ben bakıyorum

Sen bakıyorsun

O bakıyor

Biz bakıyoruz

Siz bakıyorsunuz

Onlar bakıyor(lar)

(Eu olho, Tu olhas...)

Konuşmak (Falar)

Ben konuşuyorum

Sen konuşuyorsun

O konuşuyor

Biz konuşuyoruz

Siz konuşuyorsunuz

Onlar konuşuyor(lar)

(Eu falo, Tu falas...)

Pronomes

Pronomes Interrogativos
Hangi ? (Que, Qual, Quais ?)

Hangi renkler güzel? Siyah ve kırmızı güzel.

Que cores são bonitas? Preto e vermelho (são bonitas).

Hangi mevsim sıcak? Yaz sıcak.

Que estação é quente? O Verão é quente.

Hangi aylar soğuk? Kasım, Aralık, Ocak ve Şubat

Que meses são frios? Novembro, Dezembro, Janeiro e Fevereiro

Pronomes

Pronomes Pessoais

ben / sen / o / biz / siz / onlar

eu / tu / ele / nós / vós / eles

Estes pronomes são geralmente omitidos, uma vez que na língua Turca a pessoa está implícita quer nos adjectivos quer nos verbos. Utilizam-se geralmente para enfatizar a pessoa.

Utilização com Adjectivos:

güzel --> bonito(a)

Eu sou bonito(a) --> Ben güzel-im --> Güzelim
Tu és bonita --> Sen güzel-sin --> Güzelsin
Ele/ela é bonito(a) --> O güzel --> Güzel
Nós somos bonitos(as) --> Biz güzel-iz --> Güzeliz
Vós sois bonitos(as) --> Siz güzel-siniz --> Güzelsiniz
Eles/Elas são bonitos(as) --> Onlar güzel-ler --> Güzeller

kötü --> mal

Eu estou mal --> Ben kötü-y-üm --> Kötüyüm

(entre duas vogais,utiliza-se a consoante 'y')

Tu estás mal --> Sen kötü-sün --> Kötüsün
Ele/Ela está mal --> O kötü --> Kötü
Nós estamos mal --> Biz kötü-y-üz --> Kötüyüz
Vós estais mal --> Siz kötü-siniz --> Kötüsünüz
Eles estão mal --> Onlar kötü-ler --> Kötüler

Utilização com Verbos:

Gelmek --> Verbo vir

Eu venho --> Ben geliyor-um --> Geliyorum
Tu vens --> Sen geliyor-sun --> Geliyorsun
Ele/Ela vem --> O geliyor --> Geliyor
Nós vimos --> Biz geliyor-uz --> Geliyoruz
Vós vindes --> Siz geliyor-sunuz --> Geliyorsunuz
Eles vêm --> Onlar geliyor-lar --> Geliyorlar

Pronomes

Pronomes Pessoais

ben / sen / o / biz / siz / onlar

eu / tu / ele / nós / vós / eles

Ben yarın geliyorum
Eu vou amanhã

Biz üniversiteye gidiyoruz
Nós vamos para a universidade

Beni / Seni / Onu / Bizi / Sizi / Onları

me / te / o (a) / nos / a (o), vos / os (as)

Onu dün gördüm
Eu vi-o (a) ontem

Sizi baloya davet ediyorum
Eu convido-a (o) para o baile ( formal)
Eu convido-vos para o baile

bana / sana / ona / bize / size / onlara

a mim / a ti / a ele (ela) / a nós / a vós / a eles (elas)

Bana para ver
Dá-me dinheiro (a mim)

Onlara ne söyledin?
O que é que lhes disseste? (a eles / a elas)

bende / sende / onda / bizde / sizde / onlarda

comigo / contigo / com ele (ela) / connosco / consigo, convosco / com eles (elas)

Bende kalem var
Eu tenho o lápis (comigo)

Sizde defter var mı?
Tem o caderno (consigo)? (informal)
Têm o caderno (convosco)?

benden / senden / ondan / bizden / sizden / onlardan

de mim / de ti / dele (dela) / de nós / de si, de vós / deles (delas)

Senden yardım rica ediyorum
Eu peço-te ajuda

Onlardan kalem istedim
Eu pedi-lhes um lápis (Eu quis um lápis deles)

Advérbios

Advérbios Interrogativos
Nasil ? (Como, Que tipo?)

Bugün hava nasil? Como está o tempo hoje?

Bugün hava sıcak. O tempo hoje está quente.

Bu gömlek nasıl? Como é esta camisa?

(Bu gömlek) güzel. (Esta camisa é) bonita.

Ali nasıl bir ögrenci? Que tipo de aluno é o Ali?

Ali çalışkan bir ögrenci. O Ali é um aluno trabalhador.

Var / Yok / MI?

... Var mı? (Está?, Existe?)
Evet, ....var. (Sim, ... está.)
Hayır, ... yok. (Não, ... não está.)

Masada kedi var mı? Hayır, masada kedi yok.

Está um gato na mesa? Não, não está um gato na mesa.

Yerde halı var mı? Evet, yerde halı var.

Está um tapete no chão? Sim, está um tapete no chão.

Ofiste bilgisayar var mı? Hayır, ofiste bilgisayar yok.

Existe computador no escritório? Não, não existe computador no escritório.

Pronomes / Yok

Yok (não está, não tem - não existe)
Pronomes Interrogativos
Kim?, Ne? (Quem?, O que?)

Ankara'da ne yok? Ankara'da deniz yok.

O que é que não existe em Ancara? Em Ancara não existe mar.

Odada kim yok? Odada baba yok.

Quem não está no quarto? O pai não está no quarto.

Masada ne yok? Masada tabak yok.

O que é que não está na mesa? O prato não está na mesa.

Salonda kim yok? Salonda anne yok.

Quem é que não está na sala? A mãe não está na sala.

Plural / Var / Pronomes

Sufixos de Plural (- Lar, - Ler)
Var (estão - existem)
Pronomes Interrogativos
Neler?, Kimler? (Quem?, O que?)

Parkta neler var? Parkta arabalar var.

O que é que está no parque? No parque estão carros.

Bahçede kimler var? Bahçede çocuklar var.

Quem é que está no jardim? No jardim estão crianças.

Markette neler var? Markette meyveler ve sebzeler var.

O que é que está no supermercado? No supermercado estão frutas e legumes.

Sınıfta kimler var? Sınıfta ögretmen ve ögrenciler var.

Quem é que está na sala de aula? Na sala de aula estão o professor e os alunos.

Var (está, tem - existe)
Pronomes Interrogativos - Kim? (Quem?), Ne? (O que?)

Sınıfta kim var? Sınıfta öğretmen var.

Quem está na sala de aula? Na sala de aula está o professor.

Evde kim var? Evde dede var.

Quem está em casa? Em casa está o avô.

Çantada ne var? Çantada cüzdan var.

O que é que está na carteira? Na carteira está o porta-moedas.

Şişede ne var? Şişede su var.

O que é que está na garrafa? Na garrafa está água.